ضد عفونی کننده ها و آنتی بیوتیک های پر استفاده برای ماهی های پرورشی

ضد عفونی و واکسن زدن

اهمیت داشتن اطلاعات درباره مواد ضدعفونی کننده و دارو های آبزیان

ضد عفونی کننده ها و دارو ها نقش بسیار مهمی در پرورش ماهی تجاری ایفا میکنند. از آنجایی که تراکم سامانه های پرورش مدام در حال افزایش است بروز بیماری های واگیر دار میتواند تلفات و خسارت سنگینی به آبزی پرور تحمیل کند. بنابر این شناخت مواد ضد عفونی کننده، دارو ها و واکسن ها و موارد کاربرد هر یک از آنها میتواند در موفقیت اقتصادی شما در امر پرورش تاثیر بسزایی داشته باشد. اگر میخواهید در باره این مسائل اطلاعات بیشتری بدست آورید به خواندن ادامه دهید!

1- ضد عفونی با نمک:

نمک یکی از پر استفاده ترین دارو ها در پرورش ماهی است. برخی از آن به عنوان آسپیرین دنیای آبزی پروری یاد میکنند. سدیم کلراید میتواند انگل های خارجی بسیاری را درمان کند و برای پایین آوردن استرس ماهی ها در مواقع نقل و انتقال و جابجایی استفاده میشود. روش های استفاده، غلظت و مدت زمان استفاده از یک مقدار غلظت خاص به عواملی مانند نوع بیماری، گونه ماهی، وزن و نوع استخر مورد استفاده بستگی دارد.

2- ضد عفونی با فرمالین :

فرمالین برای کنترل انگل های خارجی در ماهی ها استفاده شده و روش استفاده از آن استحمام ماهی است. فرمالین در مقابله با اکثر انگل های پروتوزوئا و همچنین برخی از انگلهای بزرگتر مانند ترماتودهای تک ژنی بسیار موثر است. فرمالین انگلهای موجود در آبششها ، سطح پوست و باله ها را از بین می برد. معمولا از این روش درمانی برای عفونت های باکتریایی یا قارچی خارجی استفاده میکنند. علاوه بر این ، غلظت های بالای فرمالین برای کنترل قارچ های تخم ماهی استفاده می شود.

در استخرها در روش حمام طولانی مدت ، ممکن است از دوز 15 تا 25 میلی گرم در لیتر فرمالین (2 قطره در گالن) استفاده شود. در حمام های کوتاه مدت فرمالین با دوز 250 میلی گرم در لیتر به مدت 30-60 دقیقه استفاده میشود. هنگامی که دمای آب افزایش می یابد، غلظت فرمالین باید کاهش یابد.

3. ضد عفونی با آکریفلاوین:

در معالجه ماهیانی که تحت تأثیر پروتوزوآ ، کپلک های آلوده کننده پوست و آبشش ها ، پوسیدگی باله ها و بیماری های قارچی قرار دارند استفاده می شود. از محلول آکریفلاوین معمولا با غلظت 02/0 میلی گرم در لیتر استفاده میشود. دوره های ضد عفونی با آن سه روزه هستند و در صورت لزوم تکرار میشوند. نقاط ضعف آکریفلاوین به عنوان محلول ضد عفونی کننده حل نشدن آن در آب شور و سمی بودن آن برای گیاهان است.

4. ضد عفونی با پرمنگنات پتاسیم:

استفاده صحیح از پرمنگنات پتاسیم می تواند به طور موثر از رشد بسیاری از عوامل باکتریایی ، انگلی و قارچی قبل از ایجاد عفونت های فراگیر جلوگیری کند. پرمنگنات پتاسیم می تواند هم در آب شیرین و هم در آب شور با غلظت 2 میلی گرم در هر لیتر برای حمام طولانی مدت ماهی ها مورد استفاده قرار گیرد. حداقل زمان حمام کردن با پرمنگنات پتاسیم 4 ساعت است.

5. آنتی بیوتیک ها:

آنتی بیوتیک ها به طور گسترده ای در درمان مشکلات ناشی از رشد و تکثیر باکتری ها استفاده می شود. دوزهای درمانی آنتی بیوتیک ها در دوره های 5 تا 10 روزه در جدول زیر یافت می شود:

آنتی بیوتیکآبغذا
اوکسی تتراسایکلین10-100mg/L3.5 gr. /100 1b fish /day
اریترومایسین4-8 mg/L4.5 gr./1001b fish/day
کلورامفنیکل10 mg/L4 gr. /100 1b fish /day
سولفادیمیدین0.025 mg/L?
پنیسیلین8000-12000 U.I/L2.5 gr./100 1b fish/day

برای تعیین آنتی بیوتیک های موثر در برابر عامل ایجاد کننده ، باید از آزمون حساسیت استفاده شود. دوز دارو به ماهیت بیماری ، نوع آنتی بیوتیک ، سن و وزن ماهی بستگی دارد.

اقدامات احتیاطی که هنگام درمان ماهی از طریق آب (ایجاد هرگونه تغییرات مانند اضافه کردن دارو به آب) انجام می شود :

  • 1. 24 ساعت قبل از درمان به ماهی غذا ندهید.
  • 2. استفاده از سطل های پلاستیکی برای مخلوط کردن داروها.
  • 3. محاسبات دقیق مقدار دوز مصرفی بر اساس میزان جریان آب.
  • 4- درمان را در ساعاتی از روز که دما در کمترین حالت خود است انجام دهید.
  • 5- قبل از انجام درمان در مقیاس وسیع ، آزمایشاتی را برای معالجه چند ماهی به عنوان گروه نمونه انجام دهید.
  • 6. در طول درمان ماهی ها را به طور مداوم تحت نظر داشته باشید.
  • 7. فقط در صورت نیاز مبرم درمان را تکرار کنید. باید حداقل 30 ساعت از اولین مرحله درمان گذشته باشد.

اصول پیشگیری

دو روش برای پیشگیری از ابتلا به عفونت در ماهی ها وجود دارد:

1. حفاظت:

الف. تأمین آب عاری از پاتوژن توسط:

  • فیلتراسیون: از ورود لارو انگل ها جلوگیری می کند اما برای جلوگیری از ورود میکروارگانیسم ها کافی نیست.
  • اشعه ماورا بنفش: موثرترین روش برای از بین بردن میکروارگانیسم ها در آب است اما نمی توان از آن در مقیاس وسیع استفاده کرد.
  • تصفیه شیمیایی: استفاده از این روش کارآمد بوده اما میتواند منجر به پایین آمدن کیفیت آب برای ماهی ها شود.  استفاده از این روش نیاز به محاسبات دقیق و تجربه بالا دارد.

ب. فراهم کردن غذای سالم.

پ. رعایت بهداشت مزارع پرورش ماهی:

  • بهداشت عمومی استخر شامل:
    • ضد عفونی مزارع پرورش ماهی هر 4-3 سال خشک کردن و افزودن آهک سریع.
    • ماهی های مرده باید خارج شوند.
    • پوشش گیاهی آبزیان باید کنترل شود.
    • ضد عفونی تجهیزات و ظروف برای جلوگیری از شیوع عفونت از یک مزرعه به مزرعه دیگر.
  • ضد عفونی دوره ای (ماهی دو بار) :
    • کلرید سدیم
    • پرمنگنات پتاسیم

ت. کنترل ماهی های وحشی.

ث. کنترل اورگانیزم های ناقل بیماری های ماهی ها (مانند حلزون ها و پرندگان).

ج. قرنطینه: قرنطینه ی ماهیانی که از منطقه مشکوک یا منطقه آلوده به منطقه غیر آلوده منتقل می شوند. این دوره قرنطینه باید حداقل به اندازه یک دوره انکوباسیون عامل بیماری زا به طول بیانجامد.

چ. سرکشی منظم به ماهی ها: براي اطمينان از اينكه مزارع عاری از بيماري هاي عفوني هستند ، باید در این بررسی ها نمونه های تصادفی از ماهی های آن گرفته شود.

ح. تأمین آب از منبع مطمئن

خ. تفکیک سنی

2. پیشگیری:

الف. آب: ماهیان به آبی نیاز دارند که نه تنها عاری از پاتوژن باشد بلکه از نظر فاکتور هایی مانند دما، مقدار اکسیژن و… نیاز های گونه ی ماهی مورد پرورش ما را برآورده می کند.

ب. غذا: غذای مناسب و با مقدار کافی باید همواره در دسترس ماهی باشد. کمبود مواد غذایی باعث کاهش مقاومت ماهی در مقابل عوامل بیماری زا و پایین آمدن میزان ایمنی بدن ماهی میشود.

پ. واکسیناسیون: واکسیناسیون می تواند از طریق تزریق ، غوطه وری ، حمام ، اسپری و از راه خوراکی انجام شود. اثر واکسیناسیون تحت تأثیر کیفیت واکسن ، توانایی ماهی در ایجاد ایمنی و شرایطی است که ماهی در آن واکسینه می شود. این عمل محافظت بسیار خوبی در برابر برخی از بیماری ها ایجاد می کند.

:واکسیناسیون باید طبق قوانین زیر انجام شود:

  • ماهیان بیمار را واکسینه نکنید.
  • قبل از واکسیناسیون ماهی را به مدت 48 ساعت قطع غذا کنید.
  • واکسن باید تا حد امکان تحت شرایط ضد عفونی شده استفاده کنید.
  • هنگام استفاده از روش تزریق ، حتما واکسن را به درستی استفاده کنید.
  • در هنگام تصفیه آب ماهی را واکسینه نکنید.
  • ابتدا تعداد کمی از ماهی ها را واکسینه کرده و پس از مشاهده آنها به مدت یک هفته و اطمینان از سلامتشان بقیه ماهی ها را واکسینه کنید.

ت. دستکاری ژنتیکی برای تولید گونه هایی که در برابر بیماری مقاوم باشند.

ث. عوامل استرس زا تا حد امکان از محیط حذف شوند.

ج. کنترل تراکم جمعیت: محاسبه دقیق تعداد ماهی های موجود در واحد حجم آب استخر لازم است. تعداد مناسب ماهی باید در واحد مناسب قرار گیرد تا عوامل تنش زای وابسته به تراکم بیش از حد از بین برود.

ref:

http://www.aun.edu.eg/developmentvet/fish%20diseases/1_4.htm#:~:text=Formalin%3A%20Formalin%20is%20used%20as,gills%2C%20skin%2C%20and%20fins.

این مطلب چقدر مفید بود؟

برای امتیاز دادن روی ستاره کلیک کنید

سوالی دارید؟ از کارشناسان ما بپرسید

همین حالا با شماره 09114646386 تماس بگیرید.

در بحث‌‌ پیرامون این مطلب شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

دسته بندی ها

موضوعات پیشنهادی

پربازدیدترین مطالب

فهرست