قیمت و خرید بچه میگو ( میگو پرورشی )

میگو

بدن انواع بچه میگو ها و میگو های بالغ  از سه قسمت کلی تشکیل شده است. که به صورت جامع تحت عنوان Cephalothorax یا سرسینه، Abdomen یا شکمی و Tail یا دم میتوان از آن ها یاد کرد. در هر کدام از قسمت­ های فوق­ الذکر، بخش­ های مختلفی را شاهد هستیم.  که این بخش ها اعم از پا های حرکتی، چشم و پایه­ ی چشمی، زوائد دهانی، رست روم و اندام­ های داخلی­ ای نظیر قلب، آبشش، مغز و قسمت­ های اعظم دستگاه گوارش می ­باشد که توسط کاراپاس پوشیده و حفاظت می­ شوند. در قسمت سرسینه اندام­ هایی نظیر آنتنول ­ها و آنتنال­ ها نیز واقع شده ­اند. همچنین اندامی به نام maxilliped در این قسمت قرار دارد که به میگو در دریافت غذا کمک شایانی می­ کند. در ادامه ما در این قسمت پنج جفت پا های حرکتی به نام علمی pereopod را مشاهده خواهیم کرد که این اندام در انتها به صورت دو قسمتی یا انبرک شکل است که اصطلاحا به آن چیلا گفته می ­شود. که وظیفه ­ی گرفتن و راه رفتن را به عهده دارد. در بخشی از سر میگو، چشم قرار گرفته است که اندازه­ ی آن به نسبت بزرگ می­ باشد که در این گونه تحت عنوان چشم­ مرکب یا compound eye نامیده می ­شود. چشم­ مرکب از تعدادی چشم و پایه ­ی چشمی تشکیل ­شده ­است که در بخش تکثیر به اهمیت آن پی خواهیم برد.

در قسمت فوقانی سر، زائده ای تحت عنوان رست­ روم قرار گرفته که وظایف متعددی را داراست. در گونه های نقب­ زن، این اندام در کندن زمین توسط میگو اهمیت دارد. دفاع ­کردن و حفاظت از چشم نیز از دیگر وظایف این اندام در بدن میگوست. در قسمت فوقانی و زیرین رست­ روم یک سری دندانک مشاهده می ­شود که تعداد آن ها در انواع بچه میگو­ ها، متفاوت است. به واسطه ­ی این ویژگی، فرمول رست­ رومی به وجود آمده است. پس این فرمول نشان ­دهنده­ی تعداد دندانک­ های فوقانی و زیرین رست­ روم میگو می­ باشد. که در واقع یک صفت تمایز دهنده ­ی خاص برای تفکیک گونه ­ها از یکدیگر و شناسایی آنان است. البته لازم به ذکر است که صفاتی مانند رنگ میگو، شکل میگو و زوائد موجود در کاراپاس نیز از جمله نکات موثر در شناسایی و تفکیک گونه ­ای هستند.

قسمت شکمی میگو یا Abdomen، همان قسمتی است که مورد مصرف تغذیه­ ای انسانی قرار می گیرد. این قسمت دارای شش بند است که به هر کدام از بند ­های یک تا پنج، یک جفت پای شنا (swimming leg) متصل است و به بند ششم آن، قسمت دمی متصل است. اهمیت پاهای شنا در بحث شناگری میگو، تهویه ­ی تخم­ ها، خروج مواد تناسلی مانند اسپرم و تخمک از بدن می­ باشد. در بعضی از گونه ­ها، نظیر میگوی بزرگ آب شیرین این پا­ها به نگهداری تخم­ ها در ناحیه ی شکمی کمک می­ کند. البته این بخش می­ تواند شاخصه ­ای مهم در تشخیص نری و مادگی نیز باشد که در ادامه این نوشتار به آن می­ پردازیم.

قسمت دمی به طور کلی از دو قسمت تشکیل­ شده ­است. به نام های تلسون (telson) و یوروپاد (uropod) که مجموعه ­ی دم را تشکیل می­ دهند که به شناگری میگو کمک می­ کند.

تفاوت پرَون (prawn) و شریمپ (shrimp)

اگر از نظر زیست­ شناسی به بحث و بررسی حول محور تفاوت­ های شریمپ و پرون بپردازیم، شریمپ­ ها و پرون ها هر دو دارای ده پا هستند. این بدین معناست که هر دوی آنان سخت پوستانی با ده پا هستند. شریمپ­ ها سخت پوستانی کوچک ­تر هستند که در آب شور زندگی می­ کنند. برای فهم وجه تمایز آنان باید به دنبال چندین جزئیات کوچک اما متمایز­ کننده باشید. شریمپ­ ها روی یک جفت از پاهای خود، دارای چنگک هستند و بخش دوم پوسته­ ی آنان با بخش اول و سوم همپوشانی دارد که این مشخصه باعث ایجاد شکل خمیده­ ی بدن در شریمپ می­ گردد.

پرون­ ها در آب شیرین و لب شور (تا حدودی شور) زندگی می ­کنند و اغلب نزدیکی به بستر را برای زیستگاه خود بر­می ­گزینند. این سخت­ پوستان بر روی سه پای خود دارای چنگک می­ باشند. بخش­ های پوسته ­ی پرون­ ها روی شکم آنان هم ­پوشانی دارد و این بدین معناست که خمیدگی مشخص کمتری در بدن خود دارند.

یکی از صفات عمده ­ی متمایز کننده ­ی آنان، اندازه و سایز آنان است. به طور معمول پرون ­ها دارای اندازه ­ی بزرگتری نسبت به شریمپ­ ها هستند.

پوست­اندازی میگو (Molting)

میگو­ ها نمی­ توانند مانند دیگر موجودات رشد داشته باشند و رشد آنان به صورت پلکانی است. این بدین معناست که رشد این موجود توسط مراحل پوست­ اندازی اداره می­ گردد. در مراحل ابتدایی رشد، پلکان­ ها نزدیک به هم و در مراحل پایانی، فواصل بین دو پله دور­تر است به طوری که در اولین مراحل لاروی حتی ممکن است در هر شش ساعت، پوست ­اندازی انجام گیرد ولی در بلوغ، ما پوست­ اندازی را پس از دو تا سه هفته مشاهده می ­کنیم. اسکلت خارجی میگو در ابتدا نرم است و در فواصل هر مرحله از پوست­ اندازی (Intermolt) و جذب شدید آب، پوسته سخت ­ترین حالت خود را داراست. این بدین صورت است که پس از هر مرحله پوست­ اندازی، میگو ها در معرض خطر شکار شدن و هم ­جنس­ خواری قرار می ­گیرند.

چرخه ­ی پوست­ اندازی در میگو ها را در تصویر زیر می­ توانید مشاهده کنید. بچه میگو ­ها در دوره­ های مختلف از چرخه ی پوست ­اندازی، دارای میانگین قیمت بچه میگو متفاوتی هستند. قیمت و خرید بچه میگو یکی از عوامل سوق ­دهنده در امر آبزی ­پروری به حساب می­ آید.

چرخه میگو

تولید­ مثل میگو و مشخصات متمایز ­کننده ­ی تشخیص جنسیت آنان

نحوه ­ی تولید مثل در میگو ­ها به صورت لقاح خارجی است ولی در بعضی از گونه ­ها کمی تفاوت دارد که در ادامه به آن می­ پردازیم. میگو ها به جهت تخم ­ریزی به مناطق عمیق مهاجرت می­ کنند و پس از رسیدن به منطقه ­ی مورد نظر، نرها و ماده ­ها تخمک را در آب رهاسازی می ­نمایند و پس از انجام عملیات لقاح در آب، سلول تخم حاصل می ­گردد. تخم­ ها پس از تخم­ گشایی (به اصطلاح شیلاتی hatch شدن تخم­ ها) در طی مراحل لاروی توسط جریان آب به سمت سواحل، خلیج­ ها، مصب­ ها و مانگرو­ها به پیش می ­روند.

در میگو های نر در بین جفت پاهای شنا اندامی به نام پِتاسما وجود دارد که وظیفه­ ی این اندام، انتقال بسته ­های اسپرماتوفور (بسته های دارای اسپرم) است. در جنس ماده­ ی میگو، در قاعده ­ی 4 و 5 پاهای حرکتی شنا، اندامی به نام تلیکوم قرار گرفته شده است که وسیله ­ای برای نگهداری بسته ­های اسپرماتوفور به جهت لقاح است. دو نوع تلیکوم در میگو ها وجود دارد که اعم از تلیکوم بسته (close) و تلیکوم باز (open) می­ باشد که وجود یا عدم وجود هر نوع از تلیکوم­ ها، در گونه ­های مختلف میگو ­ها متفاوت است، بر فرض مثال در بیشتر گونه ­های جنس متاپنئوس و همچنین میگوی وانامی، تلیکوم باز را مشاهده خواهیم کرد و در سایرین تلیکوم بسته را خواهیم دید.

تلیکوم بسته دارای صفحاتی می­ باشد، که این صفحات می ­تواند بسته ­های اسپرماتوفور را نگهداری کند. در تلیکوم بسته این صفحات وجود ندارد و در ازای آن دارای دندانه ­هایی است. تفاوتی که بین تلیکوم بسته و باز وجود دارد، این است که در تلیکوم بسته، میگوی مولد ماده پس از یک بار جفت­ گیری با میگوی مولد نر می­ تواند اسپرماتوفور مورد نیاز برای چندین دوره­ی جفت­ گیری را درون تلیکوم خود نگهداری کند و در هر مرحله از جفت ­گیری، نیازی به حضور میگوی مولد نر نیست. اما در میگوی دارای تلیکوم باز، میگو این توانایی را ندارد و در هر مرحله از جفت­ گیری، نیازمند وجود میگوی مولد نر می ­باشد.

مکان­ یابی کارگاه ­های تکثیر و پرورش و برخی از امکانات مورد نیاز

از اصلی­ ترین عوامل تعین­ کننده در موفقیت یا شکست یک پروژه ­ی تکثیر یا پرورش، مکان­ یابی است. به جهت انجام این سیر عواملی مهم است که در این بند به آن می ­پردازیم. اهم این عوامل وجود زمین و منبع آبی است. طبیعی است زمین هر چه هموارتر، هزینه­ های مصرفی جهت زیرسازی آن کمتر است؛ همچنین موقعیت مکانی زمین نیز در کیفیت این روند دخیل است. آب نیز به جهت کیفی و کمی می­ تواند پروژه­ ی ما را دچار تغیر کند. شرایط اقلیمی دیگر عامل مهم در مکان ­یابی است، که علل موثر در آن می­ توان به نور و دمای مناسب، میزان بارندگی، شرایط جوی و …. اشاره نمود.

همانطور که گفته شد هوادهی یکی از اصلی­ ترین اقدامات در استخر به جهت تعدیل گازها به ویژه افزایش اکسیژن محلول در آب، اختلاط سطوح مختلف آب، خروج گاز نا­مطلوب، همگن شدن آب و کمک به جریان مناسب آب به حساب می ­آید؛ اما تفاوت عمده­ ای میان هواده مورد استفاده در پرورش ماهی و هواده مورد استفاده در پرورش میگو وجود دارد و آن این است که به دلیل اینکه زیستگاه میگو ها در بستر است، اگر هوادهی از بستر ایجاد شود، موجب تخریب زیستگاه و استرس در میگو ها خواهد شد. پس ما به هواده ­هایی نیازمندیم که سطحی باشند و معمول ­ترین آنان هواده paddele wheel است.

تکثیر میگو

تخم ­ریزی و لقاح در شرایط خاص محیطی حادث می­ شود و وابسته به مناطق عمیق و آبهای دور از ساحل است که این آبها دارای ثبات بیشتر و کیفیتی متناسب هستند. در بیشتر گونه ­های خانواده ی پنوئیده ،که یکی از اقتصادی ­ترین خانواده ­ها از سخت­ پوستان دریایی هستند  و فروش بچه میگوی آن به تعدد مشاهده میشود، شرایط دمایی بیش از 20 درجه سانتی­ گراد، شوری 20 تا 35 ppt و عمق 20 متر به جهت تولید مثل ضروری است. تعداد تخم­ ها در این خانواده بسته به نوع گونه ­ی مورد تکثیر، وضعیت تغذیه ­ای و تعداد دفعات تخم ­ریزی متفاوت است و عمده ­ی تخم­ ریزی در نیمه شب رخ می ­دهد.

اولین گام به سمت تکثیر میگو، گزینش میگوی مولد است که نقش به سزایی در قیمت بچه میگویمان خواهد داشت. در انتخاب و تهیه­ ی میگوی مولد ماده، می­ بایست به باز بودن یا بسته بودن تلیکوم آن توجه نمود، زیرا میگو های ماده­ ی دارای تلیکوم بسته، می­ تواند پس از یک بار جفت ­گیری، بسته ­های اسپرماتوفور را درون خود نگهداری نموده و در طی چندین عملیات لقاح، از این بسته­ ها بدون حضور نر استفاده کند. پس می­ توان بدون وجود میگوی­ نر، عملیات تکثیر را انجام داد که این از نظر اقتصادی، سود آورتر از استفاده از میگوی ماده ­ی دارای تلیکوم باز است. دیگر عامل مورد توجه در خرید و تهیه ­ی میگوی مولد، رسیدگی جنسی و عدم آسیب بدنی است و طبیعی است که هر چقدر میگوی مولد انتخابی ما بزرگ­ تر باشد، تعداد تخم­ های بیشتری را نیز در مرحله­ ی تخم­ ریزی از بدن خارج می ­نماید.

در قسمت سر میگو، اندامی به نام پایه­ ی چشمی وجود دارد که این اندام، هورمون ­هایی را به نام Molt inhibiting hormone (هورمون بازدارنده ­ی پوست­ اندازی) و هورمون کنترل­کننده ­ی رشد و نمو گناد­ های جنسی ترشح می ­کند. هورمون بازدارنده ­ی پوست ­اندازی مانع از انجام فرآیند پوست­ اندازی می­ گردد که خود منجر به تاخیر در بروز رسیدگی­ جنسی می­ گردد. در فرآیند تکثیر، لازم است که یکی از پایه­ های چشمی به روش­ های مختلف به جهت بروز پوست­ اندازی و به دنبال آن رسیدگی ­جنسی و رشد گناد­ های جنسی، قطع گردد. در این امر صرفا یک پایه­ ی ­چشمی باید قطع شود زیرا اگر هر دو پایه ­ی ­چشمی قطع شوند، میگو دیگر هیچ تسلطی بر روی پوست­ اندازی خود ندارد!

در اولین گام ایجاد شرایط اولیه­ ی آماده ­سازی میگو­ های مولد، ما ملزم به آنیم که مولد ­های مورد نظر خود صید کنیم. در طی 4 تا 7 روز، فرصت تطابق با شرایط جدید خوگیری را به مولد می­ دهیم با توجه به آنکه کیفیت آب باید چک شود و هر روز تعویض 60% از آب انجام گیرد. در ادامه با تکنیک قطع پایه ­ی ­چشمی و ایجاد شرایط مجازی مناسب برای پوست ­اندازی (به عنوان مثال: ایجاد نوسانات شوری با اضافه کردن آب شیرین) سبب پوست ­اندازی آنان می ­شویم. پس از پوست­ اندازی و رسیدگی­ جنسی، جفت ­گیری انجام می گیرد و در نهایت این عملیات، بسته ­های اسپرماتوفور به میگوی ماده می ­رسد.

در نگهداری مولدین باید مواردی در نظر گرفته شود می توان موارد زیر را از جمله­ ی این موارد دانست:

*نسبت جنسی دو ماده به یک نر  *تغذیه ­ی مناسب  *نور کم (تاریکی)  *تعویض روزانه ­ی آب  *تراکم کم

تخم­ ریزی در میگو ­ها در ساعت ده الی دو نیمه شب رخ می ­دهد و با مشاهده ­ی کف صورتی به اتمام می ­رسد. پس از اتمام فرآیند تخم ­ریزی، مولدین را از استخر خارج می­ کنیم و منتظر تفریخ تخم ­ها می ­مانیم. یک روز و نیم پس از تفریخ، لارو­ ها آمادگی انتقال به مخازن پرورشی اولیه ­ی لاروها را دارا هستند پس می ­توان به وسیله­ی سیفون کردنشان، آنها را به حوضچه­ های مورد نظر انتقال داد. مهم­ ترین مرحله­ ی پرورش لاروی در این فعالیت، مرحله ­ی زوآ یا همان مرحله­ ای است که در آن کیسه ­ی زرده به طور کامل جذب بدن می­ گردد و موجود را به غذای خارجی وابسته می­ گرداند که اگر در این مرحله غذا به لاروهایمان نرسد، تلفات صد درصدی را شاهد­ خواهیم­ بود. یکی از غذاهایی که در این مرحله مورد استفاده قرار می­ گیرد فیتوپلانکتون است. پس از طی مراحل نمو، به طور مشخص نوع غذای مورد استفاده نیز تغیر خواهد کرد و همچنین زمان­ بندی غذادهی و میزان تراکم لاروها به میزان فضای موجود مستلزم تغیر می ­شود که این تغیر یکی از عوامل تاثیرگذار در فروش بچه میگو است. در نهایت لارو­های حاصل­شده که اکنون به آن پُست لارو می­ گویند، آماده ­ی عرضه به بازار پرورش است و می­ تواند تحت ­عنوان، فروش بچه میگو، به فروش برسد.

نحوه­ ی رها سازی بچه میگو ها در استخر

آبزی ­پرور پس از تهیه­ ی پست­ لارو و خرید بچه ماهی میگو، آنان را در ساعات اولیه ­ی صبح یا اواخر شب (به دلیل دمای پایین هوا و تطابق بالا با آب و شرایط استخر) رهاسازی می­ نماید. در زمان رهاسازی لازم است به تطابق دمایی و شوری آب استخر خریداری شده با استخر نهایی مورد انتقال نیز دقت گردد به صورتی که به ازای هر دو درجه ­ی سانتی­ گراد اختلاف دمایی، یک ساعت زمان و به ازای هر پنج ppt اختلاف شوری، یک ساعت فرصت تطابق دهیم. میزان تراکم پست­لاروها نیز بسته به شیوه­ ی مورد پرورش و میزان تراکم مورد نظر در پرورش، متفاوت است. بدیهی است که هوادهی و تعویض آب امری طبیعی در این فرآیند به حساب می­ آید.

پرورش میگو

پرورش میگو یکی از طرق متعدد سود­آور در آبزی­ پروری است که در طی سالیان متوالی به یکی از علوم قابل توجه شیلاتی تبدیل شده است. پرورش میگو اولین بار در کشور ژاپن به انجام رسید. و در حوزه ­ی خلیج ­فارس اولین پرچمدار در این حوزه، کشور کویت بود که با گونه ­ی میگوی سبز پا به این عرصه گذاشت. در مقام دوم بحرین و در مقام سوم این حوزه در گستره ­ی خلیج­ فارس، کشور ایران قرار گرفت. که ایران این امر را با پرورش میگوی موزی، میگوی وانامی و میگوی سفید هندی آغاز نمود. هم اکنون بیش از 2500 گونه میگو در جهان شناسایی شده که از این تعداد، تنها 20 گونه در سطح جهان مورد پرورش قرار می­ گیرد. مهم­ ترین گونه­ ی پرورشی در سطح جهان میگوی وانامی نام دارد.

انواع میگوهای پرورشی و پراکنش طبیعی آنها

در ابتدای این مبحث، به معرفی برخی از انواع بچه میگو های پرورشی می ­پردازیم. و سپس پراکنش جهانی هر گونه از انواع بچه میگو ­­های مورد توجه را بررسی ­خواهیم ­کرد.

میگوی ببری سیاه (Penaeus monodon)

این گونه که رشد و نمو سریعی دارد، بزرگترین گونه ­ی پرورشی در انواع بچه میگو ها به حساب می­آید. میگوی ببری سیاه شباهت بسیاری به میگوی سفید هندی دارد اما این گونه در خلیج­ فارس و دریای عمان مشاهده نمی ­شود. حداکثر وزنی که این گونه می­ تواند داشته باشد، 150 گرم و بیشتر است. میگوی ببری سیاه مقام دوم در حوزه ­ی پرورش را به خود اختصاص داده است. از خصوصیات ویژه­ ی آن میتوان گفت که این گونه شدیدا یوری هالین (0-40 ppt) است یعنی بازه ­ی شوری قابل تحمل برای بدن در این گونه بسیار زیاد است. بیشترین پراکنش میگوی ببری سیاه در آسیای جنوب شرقی، عربستان، آفریقای جنوبی و استرالیا می ­باشد.

میگوی پا سفید (سفید غربی) یا میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)

همانطور که در فوق گفته شد این گونه مهم­ ترین گونه از انواع بچه میگوی پرورشی در جهان است. از خصوصیات ویژه­ ی متمایز کننده ­ی این گونه نسبت به سایر گونه ­های پرورشی میگو، مقاومت بسیار آن در برابر بیماری­ ها، هزینه­ی پرورش در آن بسیار کم و تراکم­ پذیر است یعنی میتوان تراکم میگوی وانامی را بدون آسیب ­دیدگی به ذخایر در استخر، بیشتر از حد مجاز تراکم آن افزایش داد. خاستگاه اصلی میگوی وانامی در سواحل مکزیک، آمریکای جنوبی و مرکزی است و شروع پرورش آن در کارولینای جنوبی بوده و تکثیر و پرورش آن در ایران از سال 1385 شروع شده است.

میگوی ببری سبز (Penaes semisulcatus)

این میگو در بخش ­های جنوبی کشور به میگوی صورتی نیز مشهور است به این جهت که بعد از انجماد، به رنگ صورتی دیده می­ شود. میگوی ببری سبز حداکثری وزنی که می­ تواند داشته بود 130 گرم بوده و در 6 ماهگی قابلیت جفتگیری را دارد و تکثیر و پرورش آن در هند و بنگلادش انجام می­ پذیرد. پراکنش این گونه در سواحل اقیانوس هند، چین، ژاپن، سواحل استرالیا، فیلیپین، آفریقا، ماداگاسکار، کانال سوئز، سواحل فلسطین، لبنان و سوریه می ­باشد.

میگوی موزی ( Penaeus marguiensis)

این میگو جزء مهم ­ترین گونه ­ی صید در آبهای هرمزگان به شمار می­ رود که حدودا 70% از صید را به خود اختصاص داده است. که می­ توان علت این امر را، وابستگی این گونه در دوره­ ای از حیات خویش به درختان حرا (مانگرو) اشاره نمود. مهم­ ترین کشورهای پرورش­دهنده­ ی این میگو اعم از ایران، عربستان، هند، موزامبیک، آفریقای جنوبی، ویتنام و قبرس می­ باشد. حداکثر سایز مشاهده شده در میگو های صید شده در ماده ­ها برابر 3/24 سانتی­ متر و در نرها 5/17 سانتی ­متر می ­باشد.

میگوی سفید هندی (Fenneropenaeus indicus)

ترجیح این گونه در انتخاب محیط زندگی خود، بستر گلی و شنی (ترجیحا شنی) است. و پراکنش آن در ستون ­های آبی از عمق 2 تا 90 متر مشاهده می ­شود. لارو­های میگوی سفید هندی کاملا به جنگل حرا وابسته هستند و تا زمان جوانی در آنجا زیست می­ کنند و سپس به سمت آب­ های عمیق مهاجرت می­ کنند. خصوصیت متمایزکننده ­ی این گونه نسبت به سایر گونه ­های مشابه شامل داشتن آنتن­ های بلند و شیری رنگ شاخص است. از برتری ­های میگوی سفید هندی نسبت به گونه ­های پرورشی دیگر می ­توان به تاب­ آوری این میگو در برابر شوری بالا، سازگاری زیاد و قدرت تطابق با اقلیم­ های مختلف اشاره کرد.

تغذیه ­ی میگو

تغذیه­ ی میگو در گام نخست به واسطه ­ی غذا های کمکی و همچنین کوددهی (تولیدات اولیه ی استخر) صورت می ­پذیرد. دفعات غذادهی در میگو ها در دوره ­های زمانی حیات با ماهی متفاوت است به گونه ­ای که میگو­ ها بر خلاف ماهی­ ها در دوره ­های اولیه ­ی سنی، نیازمند به دفعات غذادهی کم در طول شبانه ­روز می ­باشند! زیرا وابستگی به غذا های طبیعی در اوزان کمتر، بیشتر است. دفعات غذادهی در میگو ها نباید بیش از 4 ساعت به درازا بکشد زیرا انواع بچه میگو ها برای هضم و جذبشان به 4 ساعت زمان نیازمندند. ساعات غذادهی در شرایط حداکثری، پنج بار در طول روز می­ باشد که به شرح زیر است:

6 تا 7 صبح

10 تا 11 صبح

14 تا 15 عصر

18 تا 19 عصر

22 تا 23 شب

میزان غذای داده شده در هر غذادهی نیز با ماهی متفاوت می ­باشد. میزان غذادهی از ابتدا تا انتهای دوره ­ی پرورش، نسبت به وزن بدن کاهش می­ یابد و میزان کلی آن بسته به استخر افزایش می ­یابد. همچنین نیازمندی ­های پروتئینی در انواع بچه میگو نیز بالاتر از ماهی است چرا که در میگو فرآیند پوست ­اندازی رخ می­ دهد که خود فرآیندی به شدت کلسترول طلب است.

یکی از روش­ های مفید برای غذادهی بهینه در استخر ها، نمونه ­گیری است. در این روش پس از نمونه ­گیری انجام شده در استخر، پرورش­ دهنده به میانگین وزنی میگو های خود پی برده و با محاسبات می­ تواند ضریب بازماندگی، بیومس کلی و مقدار غذای مورد نیاز در استخر را پیش­ بینی نماید.

سینی­ های غذادهی یکی از متداول­ ترین راه­ ها جهت غذادهی در پرورش میگوست که امکان مشاهده ­ی دقیق و مستقیم فعالیت­ های غذایی میگو ها را فراهم می­ کند. روزانه درصدی از غذای مورد توزیع در استخر می­ بایست در این سینی­ ها تخصیص داده شود و بازرسی آن پس از گذشت یک ساعت باید انجام گیرد. این بازرسی به ما کمک می ­کند تا با توجه به میزان غذای باقی ­مانده در سینی، میزان غذای مورد استفاده برای میگو های استخرمان را تخمین زنیم. اگر در سینی ­های غذادهی باقی­ مانده ­ی غذا وجود داشت، 5 تا 10% از حجم غذادهی­ مان را می­ کاهیم و اگر هیچ غذایی در سینی وجود نداشت، 5 تا 10% به غذایمان می ­افزاییم و این فرآیند را تا زمانی ادامه می­ دهیم که آگاهی یابیم که میزان غذایی مورد استفاده، برای کل میگو­ ها کفایت می­ کند. در مواقعی پس از بالا کشیدن سینی­ ها، ممکن است تعدادی میگو را در سینی ­ها مشاهده کنیم که امری طبیعی است که می­ توانیم با معاینه ­ی آنان از سلامت میگو ­های خود مطلع گردیم.

نحوه ­ی صید میگو در خلیج­ فارس و دریای عمان

از نظر زیستی و تقسیم­ بندی اکولوژیک که یکی از اقسام تقسیمات رده­ بندی و طبقه­ بندی آبزیان می­ باشد، میگو ها جزء آبزیان کفزی محسوب می ­شوند. که این دانستن خصوصیات می ­تواند کمک شایانی را در انتخاب درست شیوه ­ی صید آنها به ارمغان بیاورد. بدین جهت با توجه به شناخت ابزار صید و کاربردهای آن، برای صید دریایی این گونه، پیشنهاد ما صید ترال است. ابزار صید ترال که شامل توری است قیف مانند، که از انتهای شناور خارج می­ شود و در لایه­ های نزدیک به عمق دریا کشیده می­ شود و حجم زیادی از آبزیانی را که در مسیر دهانه ­ی تور قرار دارند، به ویژه انواع بچه میگو ها و میگو های مولد را صید می­ کند.

البته لازم به ذکر است که یکی از روش­ های صید بومی مرسوم در نواحی جنوبی کشور برای صید انواع بچه میگو و میگو های مولد، استفاده از گرگور می ­باشد. که این روش صید، بسیار کارآمد برای صید سخت­ پوستان دریایی، نرم ­تنان دریایی و ماهی است. گرگور شامل قفس توری است که اشکال مختلفی را شامل می­ شود. در انتهای گرگور طناب و چوب پنبه ­ای قرار دارد که به طور عمودی در عمق آب قرار می ­گیرد و به جهت مستقرکردن قفس در بستر می ­باشد. گرگورها به طور معمول به مدت دو هفته در آب می ­مانند و عمر مفید آن تا شش ماه است.

زمان صید میگوی مولد از اواسط مهر ماه شروع و به مدت 30 تا 45 روز ادامه میابد که با اعلام رسمی سازمان شیلات آغاز، و به پایان می ­رسد. بهترین زمان برداشت آن، آبان و آذر ماه است. یکی از احتیاجات اقلیمی زمان برداشت برای میگو ها، هوای خنک در شب و هوای ابری در روز است.

نحوه­ ی برداشت میگو در استخرهای پرورشی

ساده ­ترین راه صید میگو در استخر­ های پرورشی از طریق دریچه ­ی خروجی استخر است. در این روش در طی چند روز پایانی دوره ­ی پرورش، 50% آب استخر را به تدریج کاهش می ­دهیم و کیسه­ ی توری ­ای را در خروجی استخر قرار می­ دهیم. در روز صید هنگامی که ارتفاع آب در زهکش به 30 سانتی­ متر بالاتر از سطح استخر رسید، زهکش را باز نموده و همچنین شاندور های بالای خروجی را هم بر می­ داریم (از مزیت ­های این روش می­ توان وجود آب در صورت بروز مشکل در فرآیند صید نام برد). میگو ها به جهت علاقه به شنا کردن در مسیر شدت جریان، به سمت خروجی ­ها شنا می­ کنند که این عامل باعث محبوس شدن آنان در توری واقع شده در خروجی استخر می­ شود که آبزی پرور پس از این مرحله، میگو ها را توسط سبد از توری فوق­ الذکر صید می ­کند.

علت فساد سریع میگو

میگو به دلیل وجود میزان بالایی از اسید های چرب غیر اشباع، در معرض شدید فساد قرار دارد. از آنجایی که تمامی اندام ­های گوارشی میگو در ناحیه ­ی سر آن قرار گرفته شده است، شروع فساد در این گونه از سر شروع می­ گردد. پس جای تعجبی نیست که اگر در بازار، میگو های headless یا سر جدا را مشاهده نمودیم. این کار ترفندی است برای صیادانی که صیدشان در معرض خطر فساد قرار گرفته بوده است. البته نمی­ شود همه­ ی میگو ها سر جدا را تحت این قانون برد. فساد میگو بسیار سریع­ تر از فساد ماهی رخ می ­­دهد که دلیل آن، فراوانی ترکیبات شیمیایی موجود در میگو که حاوی ترکیبات ازته غیر پروتئینه است.

اقدامات پیش از صید میگو در استخرهای پرورشی

در حفظ کیفیت انواع بچه میگو های پرورشی و مولدین آنان مراحل برداشت، جابجایی و نگهداری از اهمیت فراوانی برخوردار است، زیرا فعالیت شدید آنزیمی در بدن میگو به خصوص در ناحیه­ ی سر، این محصول را مستعد تغیرات سریع شیمیایی پس از صید کرده است. که این موضوع باعث کاهش کیفیت این محصول تا رسیدن به بازار می ­شود. برای حفظ این کیفیت باید قبل و بعد از برداشت میگوی پرورشی مواردی را مورد رعایت قرار داد.

در مرحله ­ی پیش از برداشت، ما مستلزم این هستیم که پنج روز تا یک هفته قبل از صید مواردی را رعایت کنیم که این موارد را به تفصیل در ذیل می ­آوریم. قبل از هر فرآیند صیدی ما باید به سلامت میگو و ماهی خود آگاه باشیم. پس قبل از برداشت، ما نیازمند به بیومتری و بررسی از وضعیت سلامت میگو ­هایمان هستیم، که این بررسی ما را یاری می ­رساند، که اگر شمارگان میگو های تازه پوست­ اندازی کرده که به اصطلاح دارای پوسته ­ی نرم هستند، بیش از 5% میزان کل میگو های استخر بود، 24 تا 48 ساعت قبل از برداشت، آهک پاشی انجام بدهیم تا قلیائیت و سختی آب به جهت سخت شدن پوسته ­ی میگو ­ها افزایش یابد.

قبل از برداشت میگو ­های پرورشی معمولا آبزی­ پرور نمونه­ گیری­ ای انجام می­ دهد که در این نمونه ­گیری تعداد میگو های استخر را تخمین می ­زند و ضمن برآورد متوسط وزن میگو ها، بیومس میزان برداشت نهایی را هم محاسبه می­ کند. نمونه ­گیری در این زمان به این جهت حائز اهمیت است که میزان امکانات لازم برای مراحل پس از صید تا قبل از انجماد نظیر یخ، متا بی­ سولفیت ­سدیم، مخازن حمل، سبد و … را می ­توان احتساب و قبل از فرا رسیدن زمان صید فراهم نمود.

آبزی­ پرور قبل از برداشت میگو می ­بایست آگاه به شرایط بستر استخر خود باشد و به جهت بهبود وضعیت کف استخر خود قبل از برداشت، تعویض آب انجام دهد. یکی ­دیگر از نکات حائز اهمیت به 24 ساعت قبل از برداشت بر می ­گردد که می­ بایست غذادهی میگو در این ساعات به جهت افزایش کیفیت، کاهش فساد محصول پس از صید و خالی بودن روده ­ها در زمان حمل ­و نقل قطع گردد. اقدامات گفته شده بسیار موثر در روند بهبود کیفیت و بازار­پسندی میگو است و نباید به هیچ عنوان از آن صرف نظر شود.

بسته­ بندی و انتقال میگو به مراکز فرآوری

پس از مراحل گفته شده، برای انتقال میگو به واحد های فرآوری از دو روش مخازن عایق و جعبه­ های پلاستیکی استفاده می­ کنند. مرحله­ ی جعبه ­گذاری باید به نحوی باشد که یک لایه یخ و لایه­ ی بعدی میگو باشد (به صورت یک در میان یخ و میگو). به طور معمول سه لایه یخ و دو لایه میگو باید در یک جعبه قرار بگیرد که به این صورت دمای بدن میگو، همان دمای مورد نظر در زنجیره ­ی سرد که همان دمای زیر 4 درجه­ ی ­سانتی­ گراد است می ­رسد. لازم به ذکر است که دمای یخ در مراحل فوق­ الذکر صفر درجه­ ی­ سانتی­ گراد بوده که باعث می ­شود دمای بدن میگو به دمای زیر 4 درجه ­ی ­سانتی­ گراد برسد.

شرایط کلی که یک آبزی پرور می بایست به آن توجه کند.

هر آبزی­ پرور پیش از هر اقدامی می ­بایست آگاه به شرایط روز بازار اعم از قیمت بچه ماهی میگو ، خرید بچه ماهی میگو و نحوه ­ی فروش بچه میگو باشد. آبزی پرور باید بداند که قیمت بچه میگو بسته به انواع بچه میگوی انتخابی متغیر است. قیمت بچه ماهی میگو یکی از دلایل عمده­ ی شکست و همچنین سوددهی بالا در استخر­ها به شمار می ­رود که در چگونگی روند پرورش تعین­ کننده­ است. قیمت بچه میگو با توجه به اعتبار مرکز تکثیر آن، مرغوبیت سویه­ ی مورد تکثیر از نظر ژنتیک (مقاومت به بیماری و وزن­ گیری مناسب)، همچنین کیفیت آب مورد استفاده در فرآیند تکثیر، تجهیزات مورد استفاده در امر ترابری و وزن میگوی مورد خرید تعین می­ گردد. در خرید بچه ماهی میگو، آبزی پرور می ­بایست به صورت حضوری در مراکز تکثیر معتبر حضور یابد و کیفیت انواع بچه میگو و بچه ماهی­ های مورد نیاز را چک کند و در صورت مشاهده­ ی مشکل از خرید بچه ماهی میگو امتناع ورزد. یکی از موارد و مشکلات به وفور مشاهده شده در خرید بچه ماهی میگو ، وجود لکه های خون در آبشش ­هاست که این عامل می­ تواند بعد­ها در استخر سبب بروز مشکلاتی شود که پیشگیری از آن بسیار بهتر از رویایی و مبارزه با آن پس از بروز است.

استعلام قیمت و خرید بچه میگو از ابتدایی­ ترین اقدامات یک پرورش ­دهنده به شمار می ­رود که این اقدام می­تواند الگوی کلی روند فعالیت در استخر شکل دهد. آبزی­ پرور هشیار نباید هیچ­ گاه پایین­ بودن قیمت بچه میگو را دلیل بر سوددهی آن و بالا­بودن قیمت بچه میگو را دال بر سوددهی پایین آن بپندارد بلکه باید در هنگام خرید علاوه بر نکات گفته شده در بالا به دنبال انتخابی شایسته و سودآور از انواع بچه میگوها به جهت پرورش باشد. چه بسا پایین بودن قیمت بچه میگو در کارگاهی به دلیل بیماری آنان، یا بالا بودن قیمت بچه ماهی در کارگاهی دیگر دلیل بر خلص بودن ژن مولد آن باشد. در فروش بچه میگو، ترفند­هایی وجود دارد که آبزی پرور هشیار نباید فریب آنان را بخورد.

قیمت بچه میگوها، امروزه تحت تاثیر عواملی، متغیر است. برفرض مثال اگر شما صاحب مرکز تکثیر میگو بودید و قصد فروش بچه میگوهای خود را داشتید اصولا قیمت بچه میگوهای خود را براساس کیفیت و اوزان مختلف، دسته­ بندی می­ کردید و تمام بچه میگوها را به یک قیمت نمی­ فروختید. خرید بچه ماهی میگو نیز به همان صورت است، اساسا هرچقدر کیفیت و وزن بچه میگو بیشتر باشد، قیمت بچه ماهی میگو نیز بیشتر است.

در زمینه ­ی فروش بچه میگو در مزارع و کارگاه­های تکثیر، تکثیرکننده باید به این امر توجه داشته باشد که زمان فروش بچه میگوها باید با توجه به نیاز بازار خرید باشد در غیر این صورت متضرر خواهد شد. همچنین دیگر عواملی که باید مورد توجه قرار بگیرد قیمت بچه ماهی میگوی مورد عرضه است که با توجه به عرصه­ ی رقابتی در این بازار، باید به نحوی انتخاب گردد که آبزی­ پرور را مجاب به خرید بچه ماهی میگوی شما کند. فروش بچه میگو نیز مانند فروش ماهی پرورشی است، اگر بتوانیم عرضه را در زمان گپ بازار از فروش بچه میگو قرار دهیم، سودآورترین حالت تکثیر را تجربه خواهیم کرد.

قیمت بچه میگو و میگو پرورشی

هر آبزی ­پرور پیش از هر اقدامی می ­بایست آگاه به شرایط روز بازار اعم از قیمت بچه ماهی میگو، خرید بچه ماهی میگو و نحوه ­ی فروش بچه میگو باشد. آبزی ­پرور باید بداند که قیمت بچه میگو بسته به انواع بچه میگوی انتخابی متغیر است. قیمت بچه ماهی میگو یکی از دلایل عمده ­ی شکست و همچنین سودهی بالا در استخر­ها به شمار می ­رود که در چگونگی روند پرورش تعین­ کننده ­است. قیمت بچه میگو با توجه به اعتبار مرکز تکثیر آن، مرغوبیت سویه­ ی مورد تکثیر از نظر ژنتیک (مقاومت به بیماری و وزن­ گیری مناسب)، همچنین کیفیت آب مورد استفاده در فرآیند تکثیر، تجهیزات مورد استفاده در امر ترابری و وزن میگوی مورد خرید تعین می ­گردد. در خرید بچه ماهی میگو، آبزی پرور می­ بایست به صورت حضوری در مراکز تکثیر معتبر حضور یابد و کیفیت انواع بچه میگو و بچه ماهی ­های مورد نیاز را چک کند و در صورت مشاهده ­ی مشکل از خرید بچه ماهی میگو امتناع ورزد. یکی از موارد و مشکلات به وفور مشاهده شده در خرید بچه ماهی میگو ، وجود لکه ­های خون در آبشش­ هاست که این عامل می ­تواند بعد ­ها در استخر سبب بروز مشکلاتی شود که پیشگیری از آن بسیار بهتر از رویایی و مبارزه با آن پس از بروز است.

در نهایت …

آبزی پرور عزیز، شما می توانید برای اطلاع از قیمت روز بچه میگو و میگو پرورشی در سال 1400 و یا کسب اطلاعات بیشتر با شرکت آبزیبان تماس بگیرید و از مشاوره رایگان آبزیبان بهره مند شوید.

منتظر تماس شما هستیم …..

 !با آبزیبان تماس بگیرید

013-44918

این مطلب چقدر مفید بود؟

برای امتیاز دادن روی ستاره کلیک کنید

3.1/5 - (121 امتیاز)

در رابطه با محصولات سوالی دارید؟

همین حالا با شماره 09114646386 تماس بگیرید.

در بحث‌‌ پیرامون این محصول شرکت کنید!

2 دیدگاه. دیدگاه جدید بگذارید

  • سلام خسته نباشید. ببخشید امکان پرورش و نگهداری بچه میگو در استخر های پیش ساخته امکان پذیر هست؟

    پاسخ
    • درود بر شما.
      معلومه که میشه. 😁
      استخرهای پیش ساخته فایبرگلاس کاملا برای پرورش بچه میگو و ماهی خاویاری مناسبن.

      پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

سوالی دارید؟

همین حالا با شماره 09114646386 تماس بگیرید.

فهرست